آشنایی با انواع ملح های مختلف منیزیم

انواع منیزیوم: ترکیبات مختلفی از منیزیوم وجود دارد که اثرات مختلفی دارند. مهم ترین آنها عبارتند از: ۱- اکساید منیزیوم: از روده ها به خوبی جذب نمی شود و به حرکت روده ها کمک می کند و در درمان یبوست، مؤثر است. ۲- سیترات منیزیوم: جذب گوارشی کمی دارد. در درمان یبوست و پیشگیری از میگرن، مؤثر است. ۳- سولفات منیزیوم (نمک اپسوم): جذب گوارشی خوبی دارد. در بهبود عملکرد عضلات مؤثر است. ۴- گلیسینات منیزیوم: جذب گوارشی خوبی دارد و در ریلکس کردن عضلات و خواب راحت، مؤثر است. ۵- مالات و ترینیت منیزیوم: از سد مغزی خونی، به راحتی عبور کرده و در بهبود خلق و خو، درمان اضطراب و افسردگی، مؤثر است. همچنین در بهبود حافظه و پیشگیری از آلزایمر و زوال عقل نیز، نقش مهمی دارد. کمبود منیزیم : علائم اصلی کمبود منیزیم 1. علائم عضلانی–عصبی • گرفتگی و اسپاسم عضلات (خصوصاً پاها) • لرزش دست‌ها • ضعف و خستگی • احساس بی‌حسی یا گزگز (پارستزی) 2. علائم عصبی–روانی • تحریک‌پذیری، اضطراب • بی‌خوابی • کاهش تمرکز و اختلال حافظه • در موارد شدید: تشنج 3. علائم قلبی • تپش قلب • آریتمی‌ها (به‌ویژه فیبریلاسیون دهلیزی یا تاکی‌آریتمی) • افزایش فشار خون 4. علائم گوارشی • بی‌اشتهایی • تهوع و استفراغ • یبوست 5. علائم استخوانی و متابولیک • پوکی استخوان در درازمدت • افزایش خطر کمبود کلسیم و پتاسیم (چون منیزیم در تنظیم آن‌ها نقش دارد) علل شایع کمبود منیزیم: • مصرف زیاد قهوه، الکل یا نوشابه‌های گازدار • استفاده از داروهایی مثل دیورتیک‌ها (فوروزماید، تیازیدها) • اسهال مزمن یا سندرم سوءجذب (مثل سلیاک یا IBD) • دیابت کنترل‌نشده (دفع ادراری بالا) • سوءتغذیه یا رژیم‌های بسیار محدود غذایی • استرس مزمن یا ورزش سنگین بدون جایگزینی الکترولیت مقدار نرمال منیزیم خون (Magnesium) در آزمایش‌ها ی معمولی به‌صورت سرمی اندازه‌گیری می‌شود و محدوده‌ی طبیعی آن معمولاً به‌صورت زیر گزارش می‌گردد محدوده نرمال منیزیم سرم: • ۲۵ / ۱ تا ۰.۷ میلی‌مول در لیتر (mmol/L) یا به واحد متداول‌تر: • ۱.۷ تا ۲.۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر (mg/dL) به طور کلی این ماده معدنی نقش مهمی در سلامت بدن دارد که رایج ترین و‌مهمترین انهاشامل: • کاهش خستگی و ضعف عمومی • کمک به کاهش گرفتگی‌های عضلانی • کمک به بهبود میگرن • بهبود کیفیت خواب • کاهش استرس و تنش‌های عصبی • کاهش دردهای قاعدگی • کمک به بهبود سندرم پای بی‌قرار می باشد. انواع منیزیوم با توجه به ملح: ترکیبات مختلفی از منیزیوم وجود دارد که اثرات مختلفی دارند. مهم ترین آنها عبارتند از: ۱- اکساید منیزیوم: از روده ها به خوبی جذب نمی شود و به حرکت روده ها کمک می کند و در درمان یبوست، مؤثر است. ۲- سیترات منیزیوم: جذب گوارشی کمی دارد. در درمان یبوست و پیشگیری از میگرن، مؤثر است. ۳- سولفات منیزیوم (نمک اپسوم): جذب گوارشی خوبی دارد. در بهبود عملکرد عضلات مؤثر است. ۴- گلیسینات منیزیوم: جذب گوارشی خوبی دارد و در ریلکس کردن عضلات و خواب راحت، مؤثر است. ۵- مالات و ترینیت منیزیوم: از سد مغزی خونی، به راحتی عبور کرده و در بهبود خلق و خو، درمان اضطراب و افسردگی، مؤثر است. همچنین در بهبود حافظه و پیشگیری از آلزایمر و زوال عقل نیز، نقش مهمی دارد. نکته مهم: همه فرم‌های منیزیم جذب یکسانی ندارن! چیزی که تفاوت ایجاد می‌کنه، bioavailability (زیست‌فراهمی) هست یعنی چه مقدارش واقعا وارد خون و سلول می‌شه مثلا منیزیم اکسید فقط ۴٪ جذب می‌شه اما گلیسینات یا مالات جذب خیلی بالاتری دارن. بهترین زمان مصرف؟ شب همراه با یک وعده سبک پروتئین/چربی = برای خواب بهتر و آرامش. صبح یا قبل تمرین ، فرم‌های انرژی‌زا مثل مالات برای عملکرد بهتر. اشتباه رایج: مصرف بی‌برنامه منیزیم! این کار می‌تواند باعث اسهال، بی‌نظمی گوارشی یا حتی تداخل با داروهای قلب و فشار خون شود.